Sevgiliye

Elbet vardır her kalbin bir sızıntısı
Örse de etrafını taş duvarlarla

Duymaya yeter kulakların çınlaması
Sımsıkı tıkasa da kulaklarını parmaklarıyla

Kapatılsaydı üstüne bir zindan kapısı
Yine de konuşurdu her gün duvarlarla

Ya bir gün kanasaydı gönül yarası
Ağlamaz mıydı hıçkırıklarla

Olsa da her yer zifir karası
Kapanır sanırdı kirpikleri, tel tel saçlarıyla